Het afscheid bij Nina was wat emotioneel vanwege de band die ongemerkt ontstaan was in de paar dagen dat we in de familie werden opgenomen; Ik bewaar goede herinneringen aan de manier waarop we alle ruimte kregen en waarop toch de familie gewoon doordraaide in alle rust en vanzelfsprekendheid.

Een taxi bracht ons, met de fietsen rechtop het dak met touwen vastgebonden, naar Jerevan. Onderweg konden we afscheid nemen van het Sevan meer en ik genoot erg van de glinsterende bergen die vol zaten met obsidiaan.

In Jerevan werden we weer hartelijk verwelkomd door Nelly, die ons zelfs een avond meenam  naar het zomerhuis van haarfamilie, richting de Aragats. Het is daar zeker 5 graden koeler dan in de stad en het huis ligt aan de rand van een dorp met een groot stuk land vol fruitbomen en zelfs een zwembad dat nu helaas leeg stond vanwege onderhoud. We ontmoetten haar moeder en zus, broer en schoonzus en een eigenwijs neefje.

In Jerevan bezochten we de oude stad, een zeer arm gebied dat afgebroken gaat worden, wat toch jammer is omdat het bestaat uit vele kleine oude huisjes ineen wirwar van straatjes en trappen. Met Nelly bezocht ik de weekend-kunstmarkt, om te zien wat er aan edelsmeedkunst gemaakt wordt; wel mooi werk met edelstenen in hele uiteenlopende stijlen, maar ook veel van hetzelfde wat ik zag. Er was ook erg mooi houtsnijwerk, maar het mooiste vond ik toch een klein standplaatsje met bijzondere voorwerpen uit steen en schelp gesneden, die een heel mysterieus karakter hadden.

Ik wilde graag zien wat men aan het doen was in het museum voor hedendaagse experimentele kunst; toen we het vonden bleek het leeg te zijn op een ruimte na waar net een fototentoonstelling ingericht werd.

Niemand kon ons informatie verschaffen over de exposities en de activiteiten in het museum.  Gert wilde graag de botanische tuin bezoeken, een hele rit met de maschrutka naar het andere eind van de stad;daar aangekomen bleek het geheel verwaarloosd erbij te liggen; alle kassen waren vervallen en de bomen groeiden door de kapotte glazen naar  buiten. In financieel betere tijden moet het een uitgebreide levendige plek geweest zijn. Verder bezochten we nog het museum van volkskunst, wat houtsnijwerk en zilveren sieraden toonde, naast tapijten en koperen handgesmeedde vazen en schalen.

Eendag bezochten we Garni en Geghard, met een maschrutka, zoxb4n 25 minuten naar het zuid-oosten. Garni heeft een Romeinse tempel die in opdracht van Nero in 70 na Christus moet zijn gebouwd. Er lagen ook opgravingen van een oud badhuis bij.

Maar het meeste indruk maakte op mij Geghard, een kloostercomplex wat half in de rotsen is gebouwd. Er is een bron in de kerk waarvan het water eeuwige jeugd zou geven; daar hebben we uiteraard een flesje van meegenomen en opgedronken;in ons geval moeten we eerst terug naar onze jeugd, om die vervolgens voor eeuwig te kunnen behouden; kijken of dat werkt.

De sfeer in het complex was mooi, rustig, ingekeerd; je voelt er de eeuwen van contemplatie in de muren en rotsen. Er werd net een kind gedoopt met veelgezang en ceremonie. In een ruimte in de rotsen was de akoestiek zo dat je er een lied kon zingen zonder echt volume te maken; dat deed de ruimte als vanzelf. Terug naar Jerevan in de maschrutka zagen we de Ararat weer en genoot ik van het prachtige landschap.

Nelly nam ons de laatste avond mee uit eten in de gorge van de rivier die dwars door Jerevan loopt ; hij maakt niet echt deel uit van de stad omdat hij in een diepe geul ingesleten is waar je echt naar moet afdalen. Er zijn veel restaurantjes maar in het onze wordt livemuziek gemaakt; een folk- zigeuner-jazz-mix, de eters dansen tussen de gangen door op een ronde vloer, Nelly en ik voelden na een zigeuneroptreden ons eigen zigeunerbloed stromen en waagden ons tussen de dansers, waar een van de mannen mij in een ingewikkelde dans leidde die ik ineens moeiteloos kon volgen ; heerlijk, ik kreeg weer zin in de maandagavonden met mijn dansmaatjes.

We vlogen in de vroege ochtend terug naar Amsterdam; een moeizame tocht met veel problemen, zodat we doodmoe thuiskwamen en eerst een dag nodig hadden om alle tegenslagen te verwerken.

Maar het is heerlijk om weer in mijn huis te zijn; de plaats is weelderig groen. Ik ben erg geïnspireerd teruggekomen; veel zin om nieuwe beelden te vertalen in vormen voor sieraden en ruimtelijk werk.

Hartelijke groet,

 

Josemieke

 

Fotox92svan Josemieke zijn te bewonderen op: Foto’s Armenixeb door Josemieke

 

Fotox92svan Gert zijn te bewonderen op:Foto’s Armenixeb door Gert